Oh nee hè, denk ik, als ik het onverbiddelijke: “dre,dre,dre”, van de wekker hoor. Met één oog kijk ik hoe laat het is, en ja hoor, het is kwart voor zes we moeten opstaan.

Even alles op de automatische piloot.  Als ik aangekleed ben ga ik gauw acht kannen koffie zetten. We hadden al alles wat niet bederfelijk was gisterenavond in de auto gezet. Dat was wel passen en meten. We hebben een leenauto, die veel kleiner is dan onze eigen auto, die Mario kort geleden total loss gereden heeft. Om helemaal zeker te zijn dat alles er wel echt in zou passen hadden we de koelboxen er ook al ingezet. Dat ging prima. Om zeven uur gaan we vol goede moed met drie hondjes en acht volle koffiekannen in de auto, op naar Oploo. We zijn bijna ons dorp uit als ik er achter kom dat ik de ledenlijst vergeten ben. Niets aan de hand, we keren om en gaan snel thuis de ledenlijst ophalen die op de eettafel ligt. Vrolijk stap ik weer in de auto, en daar gaan we dan. Het weer is goed en het is niet druk op de weg en we zitten goed op schema. We moeten om acht uur in Oploo  zijn en dat lijkt makkelijk te lukken. Als we na een half uur rijden bijna bij Venlo zijn, bekruipt me het gevoel dat ik iets vergeten ben.

En opeens weet ik het! We hebben gisteren wel de koelboxen in de auto gezet, maar er zit niets in. De wijn en de salades liggen nog thuis in de koelkast! Na een paar kleurrijke woorden gebruikt te hebben slaan we bij de eerste gelegenheid af, richting Ohé en Laak. Thuis gekomen ga ik snel de spullen halen, maar bij het in de auto zetten zijn we net iets te snel en valt de tas met koffiekannen uit de auto, er vormt zich al snel een grote bruine vlek op de grond, er is een koffiekan gesneuveld.

We kijken elkaar aan en zeggen:” Zo, alles wat mis kon gaan is nu zo langzamerhand wel misgegaan, dus vanaf nu moet het wel goed gaan”. En welgemoed gaan we voor de tweede keer richting Oploo.  We komen om negen uur in Oploo aan, waar al een enorme bedrijvigheid heerst. De tenten staan al p en er worden vrolijke grapjes over ons gemaakt.

Dan komen de eerste ATVN-ers, vanaf dat moment wordt het een groot feest. Zoveel lieve vrienden

die je weer ziet, zoveel verhalen die je aan elkaar wilt vertellen. Maar ook de mensen die je tot nu toe alleen kent via de e-mails staan opeens in levenden lijve voor je en het heeft meteen iets bekends, je praat met elkaar alsof je elkaar al jaren kent.

Wat ik ook iedere keer weer geweldig vind, is als we onze Airedales op een gesloten veld los laten lopen, iets at nooit problemen geeft!

Bij welk ras kun je tientallen honden bij elkaar zetten zonder dat er gebeten wordt?

Als de koffie op is gaan we wandelen. We hebben twee groepen, de hele snelle jongens, en een groep die het wat rustiger aan wil doen.

 Terwijl de wandelaars onderweg zijn kondigen de dames van Dog Dance zich aan en gaan hun spulletjes alvast klaarzetten.

Als de wandelaars terugkomen, drinken ze een kopje koffie met een lekker broodje erbij, en gaan daarna het terrein verkennen. Ons eigen winkeltje, maar ook een winkel met prachtige Airedalebeelden.

Een van de dames van Dog Dance staat nog in de file, daarom gooien we ons programma iets om en beginnen we met onze wereldberoemde verloting. Lieve mensen, jullie hebben alle verlotingen tot nu toe overtroffen, wat hebben jullie veel lootjes gekocht. Heel, heel,heel hartelijk dank hiervoor. Dit stelt ons weer in de gelegenheid om leuke dingen voor u te organiseren. Onze sponsoren hebben voor hele mooie grote en kleine prijzen gezorgd, daar wil ik hen bij dezen ook heel hartelijk voor bedanken, zonder die sponsoring zou de verloting niet half zo leuk zijn.

De laatste  dame van Dog Dance is gearriveerd, en er wordt een wervelende show van een half uur gegeven. Direct na de show begint de workshop,

Al onze leden mogen, onder de leiding van de dames, met hun Airedale proberen al de sierlijke bewegingen na te maken. Dat ziet er heel koddig uit.

De een heeft duidelijk meer talent dan de ander.

Ondertussen wordt er aan de andere kant van het veld spelletjes gedaan met de kinderen.

Spijkerpoepen, blikwerpen en zaklopen. De kinderen hebben veel plezier, het is een lust voor het oog om ze bezig te zien.

En dan…. komt OkiDoki, wat een geweldige clown! We hebben de kinderen twee uur niet meer gehoord of gezien. Zelfs de meest verlegen kinderen deden helemaal mee.

En niet alleen de kinderen, ook de volwassenen hebben ervan genoten.

Ondertussen is de BBQ aan gegaan, heerlijke geuren zweven over het veld.

Ook hierbij zijn we flink gesponsord, 100 worstjes hebben wij geschonken gekregen van Tonny en Heinz Schijns. Piet Vleeshouwer staat weer heel professioneel voor ons achter de BBQ, bijgestaan door Riny van de Mortel, en heeft voor heerlijke sausjes gezorgd. Er staan drie prachtig opgemaakte salades te wachten op de hongerige ATVN-ers. Terwijl we allemaal genieten van de BBQ krijgen de kinderen de prijsjes die ze met de spelletjes verdiend hebben.

Alle honden krijgen een kluif, en onder het genot van een drankje kunnen we gezellig bijkletsen.

En dan komt het moment dat we afscheid moeten nemen; iedere papa krijgt een attentie van het bestuur omdat het Vaderdag is, en iedereen krijgt een tas mee met lekkere hondensnacks erin.

Lieve mensen, ik wil iedereen die ons geholpen heeft, schenkingen heeft gedaan en ons zo geweldig gesponsord heeft, heel, heel erg bedanken, zonder dat zou onze Familiedag zeker niet zo succesvol kunnen verlopen.

De opkomst van vandaag, 92 ATVN-ers met hun 58 honden. Dat is toch wel een super opkomst.

Ik vond het geweldig dat jullie er allemaal waren, en hoop dat jullie er bij de strandwandeling ook weer zijn. Tot slot wil ik dit zeggen:” met zoveel lieve mensen en geweldige honden, wat ben ik trots dat ik een ATVN-er ben”.

Groetjes, Sonja